Verhaal achter de platenhoes – Hidden Details (2018) – SOFT MACHINE

 

“Soft Machine – De zachte machine. Het menselijk lichaam bestuurd door het onbewuste in je brein. Of als je niet uitkijkt door verslavingsmiddelen van buitenaf. Het bakje koffie dat je ’s ochtends nodig hebt om op gang te komen. De alcohol om ’s avonds je tong losser te maken.

De Amerikaanse schrijver William S. Burroughs beschrijft dit allemaal in zijn boeken uit de jaren zestig. Het boek ‘The Soft Machine’ is daar één van. Op deze hoes van de Deense kunstenaar Lasse Hoile wordt Burroughs beschrijving symbolisch uitgebeeld. Zijn leven bestond vooral uit het gebruik van veel psychedelica. Hij daalde daarmee af naar de kelders van zijn brein waar hij de meest bizarre visioenen tegenkwam, die hij dan opschreef.

Seks, drugs en geweld waren zijn geliefde thema’s. En dat allemaal in het land Amerika waar eind jaren vijftig het verkrijgen van een auto en een koelkast het hoogste ideaal was. Burgerlijk Amerika zag hem dan ook al gauw als een junkie en een opgewarmd lijk. Zijn boeken werden verboden. Maar hij werd ook een cultheld, met name voor muzikanten als Frank Zappa en Tom Waits. Ook in Engeland had hij een schare fanatieke fans. Drummer Robert Wyatt gaf zijn band zelfs de naam van het boek van Burroughs. Soft Machine.

De cultstatus van Burroughs heeft niet alleen te maken met zijn openlijke manier van schrijven over bijvoorbeeld zijn homosexualiteit, maar ook door zijn bijzonder manier van schrijven. Standaardstructuren liet hij volledig los. Hij gebruikte een associatieve manier van schrijven; hij plakte en knipte letterlijk in zijn teksten om het geheel door elkaar te husselen. Zo zit het brein ook in elkaar, was zijn uitgangspunt. De muziek van Soft Machine nam deze stijl over in de muziek. Geen vaste ritmeschema’s, maar vrije associaties. Zo lijkt de muziek in eerste instantie alle kanten op te gaan. Maar als je er goed naar luistert, word je erdoor gegrepen en raakt ze de diepere lagen van je bewustzijn.

Soft Machine is een legendarische band uit de Canterbury scene geworden die nog steeds optreedt. In oktober nog in de Boerderij. Weliswaar heeft de band veel wisselingen van muzikanten gehad, maar het uitgangspunt blijft hetzelfde. Experimentele muziek die regelmatig de structuren loslaat. Je moet er wel voor openstaan om van de geijkte muziekpaden af te willen wijken. Maar dan kom je prachtige verborgen details tegen.

Saxofonist Theo Travis legde dit allemaal uit na het concert. Hij speelt al vijftien jaar mee in de huidige samenstelling van Soft Machine. Travis is ook veel te horen op de LP’s van progrockmuzikant Steven Wilson. En zo is het bruggetje gemaakt naar deze tekening op de hoes van Hidden Details. Kunstenaar Lasse Hoile maakt namelijk ook de hoezen voor Wilsons solo-LP’s en zijn band Porcupine Tree. De hoezen “Hand.Cannot.Erase.” en “In Abstentia” komen van zijn hand. Travis vroeg of hij ook de hoes voor Hidden Details van Soft Machine wilde maken.

Zelf heb ik het nooit zo gehad op paddo’s en spacecake. Met een paar vrienden gingen we een keer een spannende film kijken nadat we een kopje paddothee met cake hadden genomen. Opeens kwamen de beelden in 3D op me af en leek het of een gangster me naar de keel greep. Bijna was ik het raam uitgesprongen, maar ik werd gelukkig tegengehouden. Sindsdien houd ik het bij een Belgisch biertje, een elpeetje en de liefde om in hogere sferen te komen.”

Door Gerrit-Jan Vrielink